RSS

Category Archives: सहज सुचलं म्हणुन….

सहज सुचलं म्हनून …
चालु घटना, घडामोडींवर भाष्य..!

‘हमरा लाईफ कौनो लाईफ नही है कां?’

लेकीच्या लग्नात मंगळ आडवा येतोय हे कळाल्यावर कुठल्यातरी कुडमुड्या ज्योतिषाच्या सांगण्यावरुन आधी तिचे लग्न एका कुत्र्याच्या पिल्लाबरोबर लावुन द्यायला निघालेल्या आईला खडसावून विचारणारी बिनधास्त, सुशिक्षीत विंध्या हे तिची भूमिका करणाऱ्या रीयल लाईफ दिव्याचे रील लाईफमधले अगदी तंतोतन्त जुळणारे पात्र असावे.

प्रत्यक्षातही दिव्या तशीच बोल्ड, बिनधास्त, फटकळ आहे. आयुष्यातल्या प्रत्येक समस्येला, संकटाला हासत हासत जिद्दीने सामोरे जात बॉलिवुडमध्ये आज आपली एक जागा निर्माण केलीय तिने. हिंदी, पंजाबी, मलयालम, इंग्रजी अश्या विविध भाषातुन , विविध जॉनरच्या भूमिका करत आपल्या भूमिकात कायम एक वैविध्य आणि सातत्य राखणारी अभिनेत्री आणि तरीही दुर्लक्षीत राहिलेली एक अतिशय गुणी अभिनेत्री 👍

images (3)

१९९४ साली आलेल्या माहरुख मिर्झाच्या इश्क में जीना इश्क में मरना मधुन तिने पदार्पण केलं होतं. पण पहिलाच चित्रपट बॉक्स ऑफीसवर आपटला. नंतर आलेल्या सल्लुमियाच्या वीरगतीने मात्र तिला हात दिला. यात ती भाईची बहीण बनली होती. त्यानंतर आली झैनब . शहीद ए मूहब्बत बूटासिंग या सत्यकथेवर आधारीत चित्रपटातील तिच्या कामाचे प्रचंड कौतुक झाले. फाळणीच्या पार्श्वभूमीवर आलेली एक मुस्लिम पत्नी आणि शिख पती यांची सुंदर प्रेमकथा असलेला हा पंजाबी चित्रपट अनपेक्षितरित्या प्रचंड मोठा हिट ठरला. विशेषतः यातील गाण्यांनी पंजाब दुमदुमलं. गुरुदास मान, आशाताई, अनुराधा पौडवाल आणि दस्तूरखुद्द नुसरतसाहेब यांनी गायलेल्या गाण्यांनी कहर केला. विशेषतः नुसरतसाहेबांचे ‘इश्क दा रुतबा’ प्रचंड गाजले. याच चित्रपटकथेवर नंतर अनिल शर्माच्या गदरने इतिहास रचला.

पण याचा दिव्याला म्हणावा तसा फायदा झाला नाही. नाही म्हणायला तिला सहाय्यक भूमिका मिळू लागल्या. दिव्याकडे चेहरा आणि अभिनय दोन्हीही होते. तिने सहाय्यक भूमिकांचे सुद्धा सोने करायला सुरुवात केली. २००४ साली आलेल्या वीर-झारामधली तिने साकारलेली झाराची चुलबुली सखी ‘शब्बो’ कोण विसरु शकेल. या भूमिकेची प्रचंड प्रशंसा झालीं. दिव्याला अनेक पुरस्कारांची नॉमिनेशन्स सुद्धा मिळाली. त्यानंतर २००८ साली आलेल्या वेलकम टू सज्जनपुरची बिनधास्त विंध्या तिने भन्नाटच रंगवली. स्त्रियांना कायम दुय्यम वागणूक देणाऱ्या समाजावर व्यंगात्मक पद्धतीने कोरडे ओढ़णारी ही भूमिका होती. दिव्याने विन्ध्या अगदी मनापासून साकारली. चित्रपट फ़ारसा चालला नसला तरी याही भूमिकेचे भरपूर कौतुक झाले.

images (6)

images (4).jpeg
मग २००९ साली आला “दिल्ली ६” , राकेश ओमप्रकाश मेहराच्या या चित्रपटाने दिव्याला तिचा पहिला मानाचा आणि महत्वाचा आयफा पुरस्कार मिळवून दिला, उत्कृष्ट सहाय्यक अभिनेत्री या श्रेणीत. या चित्रपटात तिने रंगवलेली मेहतरानी ‘जलेबी’ प्रचंड नावाजली गेली. अस्पृश्य असल्याने कायम सगळ्याच्या घृणेचा, तिरस्काराचा विषय ठरलेली, तरीही आपला आब राखून असलेली जलेबी अतिशय ताकदीने उभी केलीय दिव्याने. ती मोजक्याच भूमिका करत असते, पण प्रत्येक भूमिका अगदी चौखंदळपणे निवडलेली असते. मग स्टॅनले का डब्बामधली गोड रोझी मिस असो की हिरोईनमधली पल्लवी नारायण.

हिरोईनमधल्या पल्लवी नारायणला कोण विसरु शकेल? माहीची (करीना कपूर) प्रसिद्धी प्रमुख म्हणून असलेली आणि नंतर चांगली मैत्रीण झालेली, तिला पुन्हा टॉपला नेण्यासाठी जंग जंग पछाड़णारी पल्लवी कायम लक्षात राहील. दिव्याने हे पात्र अक्षरशः प्रचंड ताक़दीने उभे केलेय. पल्लवीच्या स्वभावातले अनेक कंगोरे, तीचे भारलेपण, माहीला स्टेज करण्यासाठी तिने केलेली प्रचंड धडपड दिव्याने अफाट ताक़दीने जीवंत केली होती.

images (7).jpeg

आणि मग आला ‘भाग मिल्खा भाग’ , यातली मिल्खाची बहीण दिव्याने आपल्या अभिनयाच्या जोरावर समर्थपणे उभी केलीय. आपल्या वाटणीचं दूध मायेने मिल्खाला पाजताना तिच्या डोळ्यातलं आईपण आपल्यालाही जाणवतं. नवऱ्याशी भांडुन भावाला जपणारी वत्सल बहीण, नवरा की भाऊ या विलक्षण कात्रीत अडकलेली एक असहाय्य पत्नी, भावाला नवीन आयुष्य सुरु करण्यासाठी आपली कर्णफुले काढून देणारी, नंतर भावाचे इंडियन आर्मीचे जर्किन घालून अभिमानाने मिरवणारी, त्याने आणलेल्या सोन्याच्या बांगड्या पहिल्यावर मुक्तपणे त्याच्या कुशीत शिरून रडणारी इशरी सिंग ज्या ताक़दीने दिव्याने उभी केली आहे त्याला तोड़ नाही. या भूमिकेने दिव्याला अनेक पुरस्कार, अनेक नॉमिनेशन्स मिळवून दिली. तिचा दूसरा आयफा पुरस्कार सुद्धा याच भूमिकेने मिळवून दिला तिला.

त्यानंतरही दिव्या बहकली नाही. अगदी चौखंदळपणे भूमिका निवडत शांतपणे काम करत राहिली. भारतीय राज्यघटनेवर आधारीत शाम बेनेगल यांच्या Samvidhaan: The Making of the Constitution of India मालिकेमधली पूर्णिमा बॅनर्जी असो वा इरादा या २०१७ साली आलेल्या अपर्णा सिंगच्या चित्रपटामधली मधली मुख्यमंत्री रमणदीप असो. तीची प्रत्येक भूमिका वेगळी आहे. इरादामध्ये तिने प्रथमच निगेटिव्ह भूमिका साकारली आणि इतक्या उत्कटतेने साकारली की तिला तिच्या आयूष्यातला पहिला राष्ट्रीय पुरस्कार मिळवून गेली. सर्वोत्कृष्ट सहाय्यक अभिनेत्री म्हणून राष्ट्रीय पुरस्कार मिळाला तिला या भूमिकेसाठी.

1_16a08386475.1978911_2909921910_16a08386475_medium.jpg
आपल्या वैयक्तिक आयूष्यात सुद्धा दिव्या तशीच बिनधास्त आणि बोल्ड आहे. फटकळ आहे. काही दिवसांपूर्वी इंस्टाग्रामवर तिच्या फोटोवर असभ्य कमेंट करणाऱ्या एका विकृताला तिने जे काही फटकावलेय की यंव रे यंव !

काही दिवसांपूर्वी नंदिता दासने ‘मंटो’ केला तेव्हा त्यातील मन्टोच्या बहुचर्चित ‘ठंडा गोश्त’ या कथेतील मनस्वी ‘कुलवंत कौर’च्या आव्हानात्मक आणि वादग्रस्त ठरू शकणाऱ्या भूमिकेसाठी नंदिताच्या डोळ्यासमोर पहिले नाव आले ते दिव्याचेच आणि ती छोटीशी इंटिमेट भूमिकासुद्धा दिव्याने अफाट ताक़दीने उभी केली.

Still there is long way to go Divya and horizons are the limits. पूढच्या कारकिर्दीसाठी दिव्याला मनःपूर्वक शुभेच्छा !
नाही, आज काही तिचा वाढदिवस वगैरे नाहीये. पण कुणालाही विशेषतः दिव्यासारख्या आवडत्या अभिनेत्रीला शुभेच्छा देण्यासाठी मुहूर्त कशाला हवाय?

#CinemaGully
#विशालकुलकर्णी

 

फॅन …

त्या दिवसानंतर तो परत कधीच दिसला नाही. प्रत्येक वेळी कळंबोली फाट्यावर एक्सप्रेस वेच्या खालून पनवेलला जाण्याच्या रस्त्यावर असलेल्या चौकात सिग्नलला गाडी थांबली कि माझी नजर त्याला शोधायला लागते. पण तो बहुदा पुढे निघून गेला असावा, आपली स्वप्ने शोधायला किंबहुना खरी करायला. त्या दिवशी त्याचा फोटो काढून ठेवला नाही याची मला कायम खंत लागून राहील.

त्यादिवशी असाच पाऊस मनसोक्त बरसत होता. कळंबोली फाट्यावर हि लांबलचक रांग लागलेली वाहनांची. म्हणजे बघा, माझी गाडी मॅकडोनाल्ड समोर होती, यावरून ट्रॅफिक जामचा अंदाज येईल. तर मी शांतपणे ट्रॅफिक हलके होण्याची वाट बघत होता. सहज उजव्या बाजूला लक्ष गेलं , तिथे तो उभा होता. त्या मुसळधार पावसात भिजत उभा होता. अंगात एक जुनाट , मळकट रंगाची जीन, कुठल्याही रंगाचे लेबल खपून जाईल असा टीशर्ट. गोरा पण कदाचित उन्हाने रापलेला रंग. माझ्या गाडीपासून अवघ्या ३-४ फुटावर उभा होता.

त्याच्या उभे राहण्यात काहीतरी ओळखीचे जाणवत होते. एकदम लक्षात आले की अरे हा ,मोहोब्बते मधला राज आर्यन आहे. त्या तसल्या पावसातही तो आपला आब राखून उभा होता. अधूनमधून पावसामुळे कपाळावर येणारे केस खास शाहरुखच्याच स्टाइलमध्ये मागे सारत…

मी त्याला जवळ बोलावले.

क्या नाम है, दोस्त?
“डॉन का पता तो बारा देशोकी …..”
त्याने सलग दोन तीन डायलॉग मारून दाखवले शाहरुखचे, शाहरुखच्या स्टाइलमध्ये.

पाऊस चालूच होता. मी डॅशबोर्डवर ठेवलेल्या नोटांपैकी एक दहाची नोट उचलली आणि त्याच्यापुढे केली. टू माय सरप्राईज, त्याने टिपिकल शाहरुख स्टाइलमध्ये मान उडवली आणि माझ्याकडे पाठ फिरवून उभा राहीला. इतक्यात ट्रॅफिक पुन्हा पुढे सरकायला लागले तशी मी गाडी पूढे काढली, पाठमोऱ्या उभ्या त्या शाहरुखकडे बघत.

जरा पुढे जाऊन परत गाडी थांबली. तसा तो वळला आणि पळत पळत परत गाडीकडे आला.

“साबजी, वो दस का नोट?”

अरे अभी तो मना कर दिया था ना तुमने?

“साब, वो तो मै शारुकबॉस था ना तब, तब तुमेरेसे पैसे लेता तो शारुकबॉस का क्या इज्जत रै जाता? जब आपुन उस्को मिलेन्गा, तो मूं कैसे दिकायेन्गा उस्को ?”

अब आपुन सिर्फ कलिम है, कलिम शेख, बॉससे मिलने के वास्ते आयेला है, सिद्धे सहारनपुरसे !

ट्रॅफिक पुन्हा हलायला लागलं, मी दहाच्या जागी वीस ची नोट त्याच्या हातावर ठेवली. १४-१५ वर्षांचा शारुकबॉस गोड हसला आणि पुढच्या गाडीकडे वळला.

images

त्यानंतर रोज त्याला शोधतोय मी. त्याला सांगायचंय कि ….

“बाबारे, परत जा. शारुक बनण्यासाठी आधी शाहरुख प्रमाणे आपलं शिक्षण पूर्ण कर आणि मग ये.”

पण त्या दिवसानंतर तो कधी दिसलाच नाही. शोधलाच तर सापडेल कदाचित ‘मन्नत’समोर. परमेश्वराला एवढीच प्रार्थना आहे, कि तो अशाच ठिकाणी कुठेतरी असू दे. स्टेशनवर भीक मागताना तो दिसणार नाही याची खात्री आहे कारण त्याच्या बॉसला तोंड दाखवायचेय त्याला.

I hope, he will get what he needs actually and what he deserve !

विशाल कुलकर्णी

छायाचित्र : आंतरजालावरून साभार

 
 
%d bloggers like this: